معرفی گیاهان دارویی

بادرنجبویه Melissa officinalis

اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

بادرنجبویه  با نام انگلیسی : Balm, Balm mint, Lemon balm ,Bawm

خاصیت درمانی: آرام بخش (Sedative )

خواص درمانی دیگر:
درمان بیماریهای گوارشی و قلبی با منشا عصبی، درمان دردهای عصبی معده،درمان میگرن وسردردهای یکطرفه، ضد اسپاسم (دل پیچه) و نفخ دستگاه گوارش، رفع حالت تند خوئی زنان و دختران، بهبود حالت تهوع بارداری.

نامهای رایج: ترنجان، بلسان-گل حنا، بادرنگ بویه، وارنگ بو(گیلکی) ، قرنفل بستانی، پلنگ مشک(مازندران) ، حشیشه الخمل، بادر، عاشق تره،نازبوی، بادرونه، ترنگان، بارنگبو،
فرنج مشک.

طبیعت: گرم وخشک.

منشأ: نواحی شرقی مدیترانه واروپای مرکزی وجنوبی.

گیاهشناسی:
بادرنجبویه گیاهی است پایا.پرپشت به ارتفاع۸۰-۳۰ سانتی متردارای برگهای بیضوی با کناره های داندانه دارکه سطح فوقانی سبزتیره بوده وبرگها بطورمتقابل قرارگرفته اند.گلهاسفیدیا قرمزرنگ بوده وبه شکل دسته های۶-۳ تایی روی یک دمگل کوتاه درکناربرگها ظاهرمی شوند.میوه چهارفندقه ای قهوه ای رنگ وکوچک بوده که وزن۱۰۰۰ دانه آن۷/۰-۵/۰ گرم می باشد.
قسمت مورداستفاده بادرنجبویه اندامهای هوایی بخصوص برگها بوده وگاهاً ازپاجوشهای گلدارنیزاستفاده می شود. بخاطرشباهت این گیاه با علف لیمو دربرخی مواقع بطورتقلبی علف لیمورا جایگزین ملیس می کنند.

خانواده: نعناعیان Labiatae ))

اندام دارویی : برگ.

ترکیبات شیمیایی: روغن فرار( که حاوی منو ترپنهائی مانند سیترونلال،سیترال و سزکوئی ترپنها مانندبتاکریوفیلین می باشد)، فلاونوئیدها(مانند ایزوکورسیترین)،اسید کافئیک،اسید هیدروکسی بنزوئیک واسید هیدروکسی سینامیک.

مقدار مصرف و روش تهیه:
سه نوبت در روز. در هر نوبت ۱ قاشق چای خوری (۲-۵/۱ گرم) از برگ خشک شده گیاه را در یک لیوان آب جوش ریخته ، پس از مدت ۱۵ دقیقه آنراصاف کرده و بعد از غذا میل می نمائید.

عوارض جانبی: عارضه خاصی ذکرنشده است.

مصرف در بارداری و شیردهی: مورد خاصی ذکرنشده است.

موارد منع مصرف: مورد خاصی ذکرنشده است.
خواص درمانی دیگر:

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code