سلامت, وبلاگ

دیابت و اختلال در روند بهبودی زخم ها

دیابت و اختلال در روند بهبودی زخم ها
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

دیابت و اختلال در روند بهبودی زخم ها

هنگامی که فرد مبتلا به دیابت است ، بهبودی زخم ها طولانی تر می شوند و این موضوع می تواند خطر ابتلا به عفونت ها را افزایش دهد.
فردی که دیابت خود را به خوبی کنترل می کند می تواند میزان بهبودی زخم هایش را افزایش دهد و احتمال ابتلا به عفونت ها را کاهش دهد.

در این مقاله به بررسی اثرات دیابت در ترمیم زخم و راهکار های کاهش خطر عفونت و آلوده شدن زخم در افراد دیابتی می پردازیم.

دیابت و ترمیم زخم

در افراد دیابتی ، زخم ها آهسته تر بهبود می یابند و در نتیجه این افراد مستعد ابتلا به عفونت هستند.
زخم ها ، بریدگی ها و سوختگی ها ، اتفاقات تاسف آور اما غیرقابل اجتناب از زندگی هستند. با این حال ، برای مبتلایان به دیابت ، این آسیب ها می توانند منجر به مشکلات جدی شوند. یکی از بهترین راه های درمان دیابت با داروی گیاهی است در این حالت علاوه بر کنترل بیماری زخم ها نیز زودتر بهبود میابد.

بسیاری از مبتلایان به دیابت ، اگر زخم در بدنشان ایجاد شود ، یا سرعت بهبود زخم در بدنشان بسیار آهسته است و یا زخم هرگز بهبود نمی یابد. به همین علت ایجاد زخم در افراد دیابتی می تواند سرآغاز عفونت های شدید شود.
عفونت می تواند در بافت و استخوان نزدیک زخم یا مناطق دورتر از زخم ایجاد شود و دربدن گسترش یابد. در برخی موارد و بدون مراقبت اورژانس ، یک عفونت می تواند تهدید کننده زندگی باشد یا حتی ممکن است کشنده باشد.
حتی وقتی عفونت در زخم ایجاد نشود ، بهبودی آهسته می تواند بر سلامت کلی و کیفیت زندگی فرد تأثیر منفی بگذارد. به عنوان مثال آسیب دیدگی در  پاها می تواند راه رفتن را دشوار کرده یا ورزش را دردناک کند.

ضروری است افرادی که به دیابت مبتلا هستند ، قند خون خود را کنترل کنند تا این خطرات را بهبود ببخشند.

طبق برخی گزارش ها ، زخم های پا در حدود ۱ نفر از ۴ نفر مبتلا به دیابت بروز می کند. زخم های پا زخم های دردناکی هستند که در نهایت می توانند منجر به قطع عضو شوند.

طبق مقاله ای در یک ژورنال آمریکایی (AMJC) ، حدود ۲۳۰ قطع عضو در ایالات متحده در نتیجه دیابت اتفاق می افتد.

علل

یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ نشان داد که  قند خون و بهبود زخم  مرتبط  با هم هستند.
این تحقیقات نشان داد افرادی که تحت عمل جراحی برای زخم های مزمن دیابت قرار گرفته اند ، در صورت کنترل قند خون در زمان عمل ، زخم هایشان به طور کامل بهبود می یابند.

دیابت باعث ایجاد اختلال در حساسیت بدن به انسولین می شود ، انسولین هورمونی است  که به سلول ها اجازه می دهد گلوکز را از جریان خون بگیرند و آن را برای تولید انرژی استفاده کنند . این اختلال در انسولین ، کنترل میزان قند خون را برای بدن دشوارتر می کند.

هنگامی که قند خون به طور دائم بالا بماند ، عملکرد گلبول های سفید خون را مختل می کند. گلبول های سفید در سیستم ایمنی بدن نقش اساسی دارند. هنگامی که گلبول های سفید نتوانند عملکرد صحیحی داشته باشند ، بدن قادر به مبارزه با باکتری های موجود در زخم نمی باشد.
افراد مبتلا به دیابت کنترل نشده ممکن است دچار کاهش سرعت گردش خون شوند. با کاهش سرعت گردش خون ، خون آهسته تر حرکت می کند ، و این باعث می شود بدن نتواند مواد مغذی و لازم برای ترمیم زخم را به سرعت به محل زخم برساند . در نتیجه ، زخم ها به آرامی بهبود می یابد ، یا ممکن است به هیچ وجه بهبود نیابد.

دیابت همچنین می تواند باعث نوروپاتی (آسیب عصبی) شود که این موضوع نیز می تواند بر کاهش سرعت بهبود زخم تأثیر بگذارد. قند خون کنترل نشده می تواند به اعصاب آسیب برساند و برخی از اندام ها ( مانند اندام های انتهایی بدن ) را بی حس کند. به عنوان مثال اگر پای مبتلایان به دیابت آسیب ببیند ، ممکن است متوجه آسیب دیدگی پای خود نشوند و در نتیجه تحت مداوا قرار نگیرد وآنقدر آسیب دیدگی شدید شود که بیمار یکدفعه متوجه شود که باید آن عضو را قطع کند.
در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ خطر ابتلا به عفونت باکتریایی در محل زخم افزایش می یابد.

عواملی که ممکن است این خطر را افزایش دهند عبارتند از:

–   اختلال در عرق کردن
–   پوست خشک و ترک خورده
–   عفونت های ناخن پا
–   ناهنجاری های پا ، مانند پای شارکو

دیابت از راه های دیگر نیز می تواند باعث کاهش بهبود زخم و ایجاد عفونت در زخم شود:

– کاهش تولید هورمون های رشد و ترمیم
-کاهش تولید و ترمیم عروق خونی جدید

– کاهش تولید کلاژن

عوارض

اگر عفونت در زخم ایجاد شود و درمان نشود ، می تواند به  گانگرن (نوعی عفونت باکتریایی) تبدیل شوند و در عفونت شدید ، ممکن است بیمار دیابتی نیاز به قطع عضو داشته باشد.
همچنین دیابت می تواند باعث ایجاد بیماری های قلبی ، کلیوی و مشکلات چشمی شود.

گاهی اوقات ،اگر عفونت ها کنترل نشوند می توانند  باعث ایجاد سپسیس (عفونت خون) شوند. سپسیس می تواند تهدید کننده زندگی باشد.

جلوگیری

افراد مبتلا به دیابت می توانند از راهکارهای خاص برای افزایش بهبودی زخم و کاهش عفونت و آلودگی زخم استفاده کنند . این راهکار ها شامل کنترل قند خون ، مراقبت کامل از پا و درمان زخم ها در هنگام بروز است.

 

 

مراقبت از پا برای دیابت

مراقبت مناسب از پا شامل موارد زیر است:
– شستن روزانه پا
– قبل از استفاده از مرطوب کننده ، پوست را خشک کنید
– اجتناب از راه رفتن با پای برهنه
-با دقت پیرایش کردن ناخن های پا
-پوشیدن کفش راحت

درمان زخم

ضروری است افراد مبتلا به دیابت زخم های خود را با دقت نظارت کنند. اولین قدم برای جلوگیری از عفونت در محل زخم ، تمیز کردن زخم و پوشاندن آن توسط بانداژ تمیز است. این کار را روزانه تکرار کنید.

ممکن است برای مبتلایان به دیابت ایده خوبی باشد که هنگام پیاده روی ، کفش و جوراب بپوشند ، به خصوص اگر زخم در پاهایشان ایجاد شده باشد. پابرهنه بودن این افراد ، خطر ابتلا به عفونت را افزایش می دهد.

افرادی که به هر نوع دیابت ( نوع ۱ یا نوع ۲) مبتلا هستند ، در صورت ایجاد زخم روی پای خود ، باید به دنبال معالجه زخمشان باشند. برای مقابله با هرگونه عفونت ، فرد اغلب نیاز به مصرف آنتی بیوتیک دارد و در صورت شدید بودن زخم ممکن است نیاز به بستری داشته باشد.

 

کنترل گلوکز
کنترل قند برای بهبودی زخم ضروری است. افرادی که سطح قند خون خود را کنترل می کنند ، کمتر دچار بهبود نشدن زخم هایشان می شوند.
افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ برای کنترل قند خون خود نیاز به انسولین دارند. افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ گزینه های بیشتری دارند یعنی علاوه بر مصرف انسولین و سایر داروها ، تغییر سبک زندگی ، مانند رژیم غذایی سالم ، ورزش منظم و مدیریت وزن ، می تواند سطح قند خون فرد را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.
این تغییرات در شیوه زندگی حتی ممکن است به فرد اجازه دهد  تا درمان دیابت با داروی گیاهی را کنترل کند.

افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ و نوع ۲ می توانند از رژیم غذایی کنترل شده با کربوهیدرات نیز بهره مند شوند.

 

سخن آخر
هنگامی که فرد مبتلا به دیابت است ، ممکن است زخم ها بهبود نیابد و می توانند به سرعت خطرناک شود.

افراد مبتلا به دیابت هنگام ایجاد زخم های جدی یا دردناک و مشاهده نکردن آثار بهبودی ، به علت احتمال ایجاد عفونت ، باید فوراً با پزشک معالج تماس بگیرند.

ترکیبی از درمان تهاجمی آنتی بیوتیکی ، تمیز کردن زخم ، برداشتن بافت مرده از طریق جراحی و کنترل موثر و دقیق گلوکز ، به افرا دیابتی کمک می کند.

اگر زخم به درمان پاسخ ندهد ، قطع عضو ممکن است لازم باشد.
مبتلایان به بیماری دیابت باید قبل از ایجاد زخم ، اقدامات پیشگیرانه انجام دهند تا خطر عوارض ترمیم زخم کاهش یابد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code